Renate Lenards

Ik ben Renate Lenards, 54 jaar en woon sinds januari 2012 samen met Jack, mijn grote liefde, op het platteland van Groningen in het 1500 inwoners tellende Westerlee.

Wij hebben de stap gezet om de grote stad in te ruilen voor een vrijstaand arbeiderswoninkje met een leuk stukje land en ondanks dat onze vrienden vertelden dat wij met hangende pootjes terug zouden keren, hebben we geen moment spijt gehad. We wonen hier met onze 5 honden en vijf kippen….eh sorry 4 kippen en een haan.

Jack heeft inmiddels een superleuke baan bij de provincie Groningen en ik tja….ik speel voor postbode. Vijf keer in de week rij ik op de fiets, weer of geen weer, ons dorp door om van alles in de brievenbussen te stoppen. Naast mijn baantje als postbode zijn wij vier jaar geleden een theetuin begonnen. Omdat er hier volgens de bewoners zelf  ‘geen reet te beleven was’ dachten wij dat het een super-idee was. Ik ben gek op koken, bakken en mensen (mits ze van dieren houden) dus dat komt heel goed uit als je hiermee start. Om de tuin wat op te leuken hebben we toen wat tuinbeeldjes neergezet o.a. 2 engelen. Bijna elke bezoeker van de theetuin wilde onze engelen kopen en dus hebben we een stalletje gemaakt en daar wat beelden neergezet want het werd gewoon een beetje vervelend om je eigen beelden steeds uit de tuin te plukken en ze weer aan iemand mee te geven die er zoooooo verliefd op was geworden en ik geen nee kon zeggen.

Na verloop van tijd verkochten we beelden van kippen, konijnen, katten, uilen, vlinders enz. enz. maar windhonden??  Ho maar … niks windhond grrrr… dus heb ik onze beeldenman gevraagd of hij een mal kon maken van een windhondenhoofdje dat ik al meer dan 30 jaar geleden buit had gemaakt. En het resultaat mag er zijn. Vervolgens kwam Kiki van Kampen op het idee om dit prachtige hoofdje via de webshop van GINN te verkopen en jippie daar ben ik blij mee, want Jack is dan wel mijn grote liefde maar niet m’n enige. Mijn windhondenvirus draag  al sinds ik 12 jaar oud was, en mijn vader, die tijdens het doen van de kerstboodschappen zag dat één of ander mager scharminkel alle winkels werd uitgeschopt, met me mee. Hij besloot het dier voor de feestdagen een warm mandje te bezorgen. Daarna moest hij naar het asiel of zo, want we hadden al vijf katten en een hond dat was meer dan genoeg. Dus niet, Renate werd op slag verliefd op die wandelende ribbenkast en heeft gehuild, geschreeuwd, gesmeekt of Shita mocht blijven. Mijn ouders konden het niet over hun hart krijgen om de hond naar het asiel te brengen, want ze wilde zo graag bij ons zijn en paste zich zo goed aan. Wonderkinderen zijn het. Ik moest beloven goed voor haar te zorgen, anders zou ze alsnog worden weggebracht.

Op straat werd ik uitgescholden…. dierenbeul….kan je die hond geen eten geven enz. Die wandelende ribbenkast bleek een kruising whippet/greyhound te zijn en (jawel ook in Nederland gebeurt het) de straat op geschopt worden omdat ze niet goed presteerde.

Helaas gebeuren deze dingen, maar als ik nu een beetje kan meehelpen door dit beeldje te verkopen dan kan er misschien weer een zak voer of weet ik wat, worden gekocht voor de schatten in Spanje die het zo hard nodig hebben.

Groetjes,  Renate

 

De beeldjes "Windhondenkop"zijn via onze webshop te bestellen.

 

 

M

Enkele van onze honden

S S S S S S