Karin Korst

Ik ben geboren in 1960 te Schiedam en in 1972 verhuisden we naar het gezellige zuiden namelijk Berkel-Enschot. Wat een cultuurshock voor mij. Ik kon niemand verstaan, dat dialect was zo anders dan het Rotterdamse. Hier wilde ik niet blijven en zodra ik mijn opleiding voltooid had ben ik na 9 jaar teruggegaan naar boven de rivieren, Den Haag. Maar de drukte van de stad beviel me helemaal niet meer en dus na 4 jaar weer terug naar het zuiden. Toen mijn man ontmoet, een rasechte Tilburger, en we zijn inmiddels 28 jaar getrouwd.

Ik ben opgegroeid tussen de honden, die kwamen toen al uit het asiel want we vonden dat die hondjes een beter leven moesten krijgen. In mijn jeugd voelde ik me net zoals Mowgli uit het jungleboek, altijd dieren om me heen zoals honden, katten, konijnen, kippen en mijn grote vriendin een eend genaamd Ducky. Ontroostbaar was ik toen ze ineens na 6 jaar was verdwenen. En dan voel je direct dat roedelgedrag, want de honden gaven mij troost.

De grootste liefde uit mijn jeugd was echter de hond van mijn tante uit Rotterdam, een greyhound genaamd Susy. Wow, liefde op het eerste gezicht! Wat een kanjer was zij. Als alle honden samen waren nam zij altijd de leiding in rennen, spelen en de andere volgden en wat was ze lief voor alles en iedereen. Toen wist ik het al dat later ik zo'n hond wilde hebben.

Echter omdat we beiden een fulltime baan hadden konden er geen honden komen. In 2002 stopte ik met werken om voor mijn ouders te gaan zorgen, die beiden hulpbehoevend waren. Toen kon tevens mijn wens om een hond te nemen in vervulling gaan. Gezocht naar een greyhound/whippet in de asiels, maar internet was toen niet zo uitgebreid als nu, maar niks gevonden. We hebben toen een jack russel teefje genomen en ze heette Twister. Later kwam ook de hond van mijn ouders bij ons, een whippet reu Tommy. Een mooi stel samen en ontzettend lief voor elkaar en voor ons.

In 2014 overleed Tommy en toen ben ik bij toeval op de site van GINN gekomen. We wilden zeker weer een windhond nemen, maar onze Twister was op leeftijd en we gaven haar al onze aandacht en besloten dus nog even te wachten. In 2016 is ze overleden en of het zo zou moeten zijn was het liefde op het eerste gezicht toen Varsovia op de site van GINN verscheen. "Die wordt het", riep ik tegen mijn man en zo kwam onze eerste Spaanse Galgo in ons leven. Heel snel daarna kwam één van de BaasGalgo pups in ons leven, nl. zwartneusje. Beide dames heten nu Senna en Stormy en hun verhaal kun je lezen onder het kopje gouden mandje (twee gouden mandjes).

Toen Corry, adoptieconsulent van Noord-Brabant, mij mailde of ik interesse had om haar op te volgen was ik direct enthousiast en de keuze snel gemaakt. "Natuurlijk, ja ik wil!!" was mijn antwoord. Wat geweldig om met deze mensen van de Stichting te zorgen dat onze dierbare schatten de juiste en beste gouden mandjes gaan krijgen. Ik ga mijn uiterste best doen om gouden mandjes te vullen met deze geweldige honden die van de hel in de hemel dienen te komen.

 

M
M
M
M
M
M
M
M
M
M
M
M

Enkele van onze honden

S S S S S S