Jolanda Donninger

Graag wil ik me hierbij even voorstellen. Ik ben Jolanda Donninger, in 1964  geboren in de Achterhoek en inmiddels ruim 11 jaar woonachtig in Uden, Noord-Brabant.  Met mijn man heb ik twee volwassen zonen, waarvan er nog een thuis woont.

Van jongs af aan ben ik dol op dieren, opgegroeid met herdershonden en daarbij kleinere hondjes. Allerlei dieren in nood bracht ik mee naar huis, katten, eenden, vogels, alles werd verzorgd, tot ze weer op eigen pootjes verder konden.  En dat ben ik altijd blijven doen. Een leven zonder dieren is voor mij niet voor te stellen, ze waren en zijn zo`n belangrijk deel van mijn leven en ons gezin. Honden en katten uit een asiel een tweede en blijvende kans op een fijn leven geven, dat was voor mij al vroeg duidelijk.  Eenmaal naar Uden verhuisd, de kinderen inmiddels wat ouder, zijn wij ons gaan inzetten voor het plaatselijke asiel. Talloze moederloze kittens hebben we groot mogen brengen tot ze geadopteerd werden, honden, pups en zieke katten opgevangen, rijden op de dierenambulance, al met al hebben we veel ervaring op mogen doen, waaronder ook hele aangrijpende en verdrietige. Daarnaast deed ik voor allerlei stichtingen de huisbezoeken die vooraf gaan aan de adoptie.

Windhonden, galgo`s, greyhounds... waar komt deze liefde vandaan? Mijn man is opgegroeid met een whippet, hij mocht 17 jaar worden. Door zijn verhalen ben ik me meer gaan verdiepen in de windhond en was op slag verliefd! En dan lees je over het gruwelijke leed wat deze bijzondere, lieve, gevoelige honden wordt aangedaan. Het is onvoorstelbaar!

Na jaren (en andere honden die ons hard nodig hadden) vonden we dat onze eerste Galgo meer dan welkom was. We hadden op een site een zwarte galga gezien, een vrij probleemloos meisje. Tijdens het huisbezoek bleek dat er nog een aanvraag voor haar binnen was gekomen, ze kon mee naar het werk van de eigenaar, hij had nog jonge kinderen en daar zou ze perfect passen. Natuurlijk! Niets zo belangrijk dan een passend thuis. We werden gewezen op Ally, een knappe brindle dame, maandenlang is er geprobeerd haar te vangen en wat bleek? Ze had een pup van een aantal maanden oud, verstopt in het kreupelhout.  Beide zijn ze opgevangen, haar pup werd al snel geadopteerd in Spanje en Ally wachtte op haar eigen warme mand. Ze was erg bang en onzeker, maar we kregen het vertrouwen, zodat we haar mochten adopteren. Bij aankomst op het vliegveld, haar eerste blik, ik zal het nooit vergeten. Wat heb ik moeten huilen, onze Ruby. Maar ik wist, dit komt goed met alle tijd, geduld en liefde.  En zo is het gegaan, alles in haar eigen tempo.

Na Ruby kwam Yuna, ook een bang en onzeker meisje. Weer hebben we ons gevoel  gevolgd en haar helemaal zichzelf laten zijn. Ook zij is met hulp van onze Ward (een Spaanse waterhond kruising) en Ruby uitgegroeid tot een fantastische, aanhankelijke schat.

Drie honden, samen met onze 6 katten, ons gezin is compleet.  Dachten we. Maar daar dacht een Nederlands windhondje anders over! Zoals veel te vaak worden er in het asiel ook windhonden binnen gebracht. Gebruikt en gefokt om te stropen, om vervolgens achter gelaten te worden, wanneer ze niet voldoen of wanneer ze gewond zijn geraakt. Zo ook toen ik dienst had op de dierenambulance. Haar achterpoot bungelde erbij, dus meteen naar de dierenarts. Daar bleek dat ze een verbrijzelde achterpoot had, waarna werd besloten dat ze de volgende dag een amputatie moest ondergaan. Natuurlijk kwam ze meteen na de amputatie bij ons in pleeg. Ondanks de  pijn en de angst heeft ze zich alles eens goed bekeken, hoe meer ze opknapte, hoe meer ze zichzelf durfde te worden. Nauwelijks een jaar oud, niet bekend met het huiselijke leven zoals vele windhonden, kwam er tegelijkertijd een peuter, kleuter en puberhond tevoorschijn waar we tot op de dag van vandaag erg om moeten lachen. Ze is bij ons gebleven en ze doet het heel goed met haar 3 pootjes. We zijn nu anderhalf jaar verder en ze is de olijke, vrolijke noot in huis, ze heeft na drie jaar zelfs Yuna aan het spelen gekregen! Iets wat we nooit meer hadden verwacht. Fantastisch toch!

Op dit moment hebben we sinds een paar maanden twee chihuahuas in pleeg. Twee voormalige, angstige fokteefjes. Ze leren zoveel van ons viertal en daar doen we het voor. Nu mag ik me aansluiten bij het geweldige GINN team. Al jaren volg ik GINN op Facebook en via een vriendin. Ik verheug me erop en ga enorm m`n best doen!

Groetjes, Jolanda

 

M
M
M
M
M
M
M
M

Enkele van onze honden

S S S S S S