Over ons » Ons Bestuur » Jetteke van Gorkom

Jetteke van Gorkom

Mijn naam is Jetteke van Gorkom en sinds 2002 vrijwilliger bij GINN. In 2011 ben ik bij het bestuur gekomen als secretaris en vanaf september 2016 ben ik doorgeschoven naar de functie van voorzitter. Jaren geleden viel ik tijdens het zappen in een documentaire op de Belgische TV over een Spaans asiel en de aankomst van geadopteerde honden in België. Dat beeld is blijven hangen, maar ik heb er toen nooit iets mee gedaan. Totdat ik jaren later besloot om een hond te nemen en me ben gaan verdiepen in allerlei rassen en eigenschappen. Ik zocht een rustig ras, maar wel sportief genoeg om een fikse wandeling aan te kunnen. Ik kwam uit bij de windhond, moest aan de documentaire denken en ben gaan snuffelen op internet. Kort daarna zou er een reünie zijn in Amersfoort waar ik naartoe ben gegaan om te kijken wat voor honden dit nu precies zijn. Ik heb de mensen aangesproken, waar zij tegenaan zijn gelopen, wat mee of juist tegen viel en hoe zij er nu instonden. En toen was ik al vrij snel om.

Door het leuke contact met de toenmalige consulente van Utrecht, werd ik gevraagd of ik mee wilde helpen bij de zomerreünie te Amersfoort en dat heb ik vanaf 2002 jaren met heel veel plezier gedaan, totdat het terrein in Amersfoort niet meer beschikbaar was! En nu ben ik dus voorzitter van de stichting. Een flinke klus, maar als ik de honden zie op de ingestuurde foto's of op een van de bijeenkomsten, de verhalen lees achter de foto's of het leed op sommige sites aanschouw, dan weet ik weer waarom ik het doe. Het is en blijft onacceptabel!

Daarnaast vind ik het reuze inspirerend om met zo'n club gemotiveerde mensen samen te werken, wiens neus allemaal dezelfde kant op staat. Allemaal hebben we ons als doel gesteld om er 'te zijn' voor de windhond. Of deze nu uit Spanje, Ierland of Nederland komt. Het blijft een ras dat vaak in de hoek zit waar de klappen vallen en dat blijft akelig. Ieder draagt op zijn of haar manier een steentje bij, naast ander werk en een privé-leven. Dagelijks is iedereen actief en soms tot in de kleine uurtjes. Er worden nog steeds nieuwe ideeën geboren, nieuwe initiatieven aangedragen en zo wordt de stichting meer en meer professioneler. En ieder binnen de stichting heeft zijn eigen specialiteit en ontwikkelt dat meer en meer. Het doet mij ook goed om te zien dat de samenwerking met andere stichtingen wordt gezocht en gevonden. Samen staan we zoveel sterker en zijn er zoveel meer mogelijkheden.

Ik heb door de jaren heen altijd fantastische honden gehad. Echte maatjes en stuk voor stuk gouden hartjes. Momenteel ben ik in bezit van een Griekse kruising windhond Loes en een greyhound Sjaak. Loes is een pretpakket, luistert prima en kan oprecht sjansen als geen ander. Sjaak noem ik liefdevol 'ons projectje' omdat hij redirectie agressie heeft. Dit vraagt om geduld en begrip en vergt de nodige aandacht tijdens wandelingen of als er bijv. bezoek komt. Het is niet altijd makkelijk maar aan de andere kant is het ook weer zo leerzaam. Ik heb door hem moeten leren om de hondentaal te lezen en hij is soms echt 'mijn spiegel'. Ik gespannen = hij gespannen. Maar hij is ook in ons hart gekropen op zijn eigen lompe manier en hij maakt nu volledig onderdeel van ons gezin uit. Met her en der een kleine aanpassing... Lena is een onze laatste aanwinst, een kleine vrolijke rode ruwharige podenco, met wie iedere dag een feestje is.

Voorlopig zal ik zeker nog blijven functioneren binnen de stichting en zoveel mogelijk op bijeenkomsten aanwezig zijn. Dus wie weet: tot ziens?

Hartelijke groet,
Jetteke van Gorkom

 

M
M
M
M
M

Enkele van onze honden

S S S S S S