Over ons » Bestuur » Corry Beekwilder

Corry Beekwilder

Mijn naam is Corry Beekwilder. Ik woon in Udenhout samen met mijn man, 2 katten en sinds 2013 met 2 galga meisjes, Tana en Abby. Onze kinderen zijn inmiddels volwassen en wonen op zichzelf.

Vanaf dat ik een jaar of 9 jaar oud was hebben wij altijd een hond in huis gehad. Mijn allereerste hondje was een abrikoos kleurig poedeltje met de naam Julia. Ik was een echt honden- en paardenmeisje. Toen ik ging samenwonen met mijn man heeft het ook niet lang geduurd voordat er een hond kwam. Dit was de eerste hond die wij gered hebben. Het was de toen 9 jarige Mirza, een bruine Schotse Collie teef. Wat een schat was dat! Omdat we zo weg waren van het ras hebben we er een pup bijgenomen. Een black and tan reu met de naam Nando. Nando was een zeer trouwe, lieve hond.

Tijdens een bezoek aan de Crufts in Engeland kwamen wij voor het eerst in contact met windhonden. Daar zag ik voor de 1e keer een Deerhound lopen en dat was liefde op het 1e gezicht! We hebben ons toen goed laten voorlichten en niet lang daarna hebben we onze Deerhound pup Bowen gehaald. Wat een geweldige grote lieverd was hij. Hij is bij ons opgegroeid samen met een jong kitten Kimmy. Oh wat was dat (meestal) een genot om naar te kijken hoe die twee aan het ravotten waren. Een huis met 3 honden, 1 kat, 2 hele kleine kinderen, wat een gezelligheid was dat!  

Jaren later toen de laatste hond was overleden hebben we een aantal maanden geen hond gehad. Dat vonden we niets, een huis zonder hond, dat kon niet. Toen kwam Sammy, een Whippet pup. Ohhhh, Sammy was ook echt weer zo’n lieverd! Opgegroeid tussen de kinderen die hem als pop of als kerstman verkleden, met hem in de poppenwagen gingen wandelen, hij vond alles prima. Toen Sammy overleed ben ik meer gaan werken en hebben we een aantal jaren geen hond(en) gehad. Toen kwamen er de katten. Het begon er met 1, een rode kater met de naam Tijger. Een jaar later kwam de 2e, een zwarte kater met de naam Sjefke. Ook kwam er nog een 3e, een grijs gestreept kater(tje) Poekie. Poekie was pas een week of 4-5 toen hij bij ons kwam. Veel te jong natuurlijk, maar omdat hij zo klein was en nog wel wat extra verzorging nodig had, is hij wel uitgegroeid tot een hele lieve, aanhankelijke kat.

Toen ik door een reorganisatie in 2012 zonder werk kwam te zitten begon het weer te kriebelen. Ik had nu weer heel veel tijd. We waren er al wel snel uit dat er weer een hond zou komen, een waar ik lekker mee kon gaan wandelen. We waren er van overtuigd dat er weer een Deerhound zou komen. Maar tijdens de zoektocht naar een Deerhound kwam ik er al snel achter dat er niet heel veel Deerhound fokkers meer zijn in Nederland. Tijdens mijn zoektocht  kwam ik op de site van GINN terecht. Pfff net als bij ieder ander kwamen er heel wat emoties bij me los. Maar buiten Mirza hadden wij nooit een volwassen hond in huis gehad, laat staan een met een rugzakje. En ja hoor, daar zag ik de foto van Tana, ik wist het meteen, dat wordt ze, zij komt bij ons wonen. Na veel lezen en veel vragen is in juni 2013 Tana bij ons komen wonen. Tana had geen rugzakje maar een hutkoffer! Wat een bange hond was ze. In december 2013 is Abby erbij gekomen, een minder bange en stabielere hond. Dat was een gouden zet! Tana is door Abby zoveel geholpen in haar angsten.

Tana verbetert nog steeds en is in huis een geweldig lieve relaxte hond. Ze is soms zo blij en vrolijk dat ik wel eens vergeet dat ze voor sommige dingen ook nog heel bang is. Buiten is het voor Tana afhankelijk van hoeveel en welke prikkels zij krijgt. Maar haar hutkoffer is geslonken tot een klein handtasje. Abby is een ongelofelijke schat met een heel zachtaardig karakter. Abby heeft meer problemen met grote (vooral dominante) honden dan met mensen. Zij vindt alle mensen leuk en aardig. Deze twee prachtige dames leven nu samen met 2 katten Tijger en Poekie.

Toen Carin mij half 2015 vroeg of ik adoptieconsulente wilde worden van Noord-Brabant, hoefde ik niet lang na te denken. Natuurlijk wilde ik dat. Twee jaar lang heb ik Spaanse knapperds mogen plaatsen. Wat een geweldig taak is dat! Al die blije mensen die hun hond komen ophalen als er een transport aankomt. En oh als die deur van de bus opengaat en de honden komen uit de bus…. Dat kan je niet uitleggen, dat moet je meemaken.

Dit jaar kwam de vraag of ik in het bestuur wilde komen. Ook dat is een mooie uitdaging. Ik kon het niet beide, dus moest ik op zoek naar iemand die mijn taak als adoptieconsulente voor Brabant wilde overnemen. Die heb ik gevonden en ik heb inmiddels mijn taak als adoptieconsulent overgedragen aan Karin.

Het is een fijn gevoel om een bijdrage te leveren en om de honden uit Spanje en Ierland een beter leven te bezorgen. Maar ook om mensen te informeren wat er allemaal gebeurt in deze landen met de honden. Alle vrijwilligers bij GINN hebben dit als doel. Daarom is het zo fijn om met deze groep mensen samen te werken. Ik hoop nog lang een deel uit te mogen maken van GINN.

Groetjes,
Corry Beekwilder

 

 

M
M
M
M
M
M
M
M
M
M
M
M

Enkele van onze honden

S S S S S S