Moiro

Laatste update 06 januari 2018 19:01

06-01-2018 Lieve goedsul Moiro is intussen anderhalve maand (nog maar) in zijn opvanggezin en ze kunnen nu het volgende over hem vertellen:



"Als hij een mens zou zijn en hij geen rugzakje had meegekregen zou hij omschreven kunnen worden als het type; “Het zit op de bank en het zapt”! hihi

Hij is niet bepaald een avonturier maar daar heeft ongetwijfeld zijn ‘niet zo'n leuke verleden’ een grote bijdrage aan! Zijn rugzakje is nog gevuld met angsten en onzekerheden. Hij durft zich vooralsnog nog niet te hechten. Al is hij wel blij als we 's ochtends naar beneden komen, dan staat hij op met een kwispelend staartje en vraagt om een aai over zijn bol.

Binnenshuis gaat het goed, lekker op de bank of in zijn mand, hier voelt hij zich veilig. Buiten is hij nog onzeker, daar in “de boze buitenwereld” kan er van alles gebeuren. Langs lopende mensen zijn vooral eng, die probeert hij te ontwijken. In het park/bos is hij wat relaxter. Tijdens de wandeling ‘zingt’ hij vaak zachtjes (piepen). Hij gaat harder zingen naarmate hij onzeker(der) wordt. Dit is met name als we een nieuwe route bewandelen of als er teveel triggers zijn (druk verkeer, mensen, of onverwachte harde geluiden) Zelfs bij ons in de tuin voelt hij zich onzeker, hij rent soms even naar buiten (met de groep mee) om vervolgens snel weer naar binnen te rennen. Held op witte sokjes.

Met andere honden, die hij onderweg tegenkomt, gaat het prima! De mens die daarbij hoort is veel enger. Hij is altijd weer blij als we richting huis gaan, daar is het veilig en warm! Hij houdt van lekker eten, slapen en relaxen. Ik kan er echt van genieten om hem zo tevreden en vooral veilig te zien liggen, zo goed heeft hij het nooit gehad, hij geniet zichtbaar van alle comfort!

Hij komt mij altijd gezelschap houden tijdens het koken. Hij komt gewoon rustig bij me staan,  hopend dat er iets lekkers valt.

Hij is naast super lief ook super zindelijk, heeft genoeg aan 3 uitlaatbeurten, waarvan 1 lange wandeling. Hij vind regen echt een drama, moet hem dan echt naar buiten slepen. Blaffen doet hij nooit.

Hier is hij in de ochtenden soms zo'n 2 a 3 uurtjes alleen (samen met de roedel) en dit gaat prima, ze slapen alleen maar tot ik terug kom.

Hij laat alles toe, je kan zijn eten of botje gewoon afpakken. We moeten juist oppassen dat de andere honden zijn lekkernij niet pikken, Moiro is té lief, het underdog type! Hij zou prima in een kleine roedel passen, waar geen dominante hond(en) aanwezig zijn. In een grote roedel zou hij snel ondergesneeuwd worden ben ik bang. 1(of 2) stabiele hond zou ideaal zijn.

Moiro verdient een gezin dat hem rust en stabiliteit kan bieden. Iemand die ervaring heeft met angstige honden (Galgo`s). Iemand die hem begrijpt en hem alle tijd geeft om zichzelf te kunnen zijn/worden. Diep van binnen zit er ook een speelse clown in hem verborgen, waar wij heel soms een glimp van mogen zien.

Het mooiste van het adopteren van een angstige hond met rugzakje is de openbaring van zijn ware zelf. Want ongetwijfeld schuilt er ook in hem een grappige, speelse clown.  Het vergt wat liefde en geduld maar wie de eer krijgt om die ‘clown’ in hem te gaan ontmoeten is een gezegend mens."


Hier is een filmpje van Moiro:

 

 

27-11-2017 Mooie Moiro maakt het goed in zijn opvanggezin en hieronder kunt u lezen hoe goed....


"Moiro is 2 weken geleden samen met Centina bij ons in de pleeg gekomen. Hij is geselecteerd omdat hij als onzekere en erg onderdanige hond ondergesneeuwd werd in de shelter.

Moiro is een droom van een hond; lief en prachtig, 100% zindelijk, erg rustig, even alleen zijn (met de groep) is geen probleem,. Blaft niet en houdt van knuffeltjes krijgen. Hij is echt liever dan lief!!!  Hij is nog wel in sommige gevallen bang en onzeker. Binnenshuis valt dit nog mee…hij laat zich aaien, ook door de visite. Moiro geniet overduidelijk van de warmte, zachtheid en veiligheid die hij heel zijn leven heeft gemist. Het is een genot om te zien hoezeer hij geniet van een lekkere bank of warme mand. Hij is een goedsul, totaal niet dominant en gaat confrontaties het liefst uit de weg.

Moiro wordt bij ons 3 a 4 keer per dag uitgelaten aan een dubbele riem (tuig en halsband) hij loopt op zich netjes mee, zij het door zijn onzekerheid wat tegen je aangeleund. Mensen op straat vind hij nog eng, dat uit zich door steeds om te kijken en soms met ingetrokken kont voor je langs te schieten ver weg bij die “enge wezens” vandaan! Naast dat, loopt hij rustig aan de riem en heeft  geen angst voor verkeer, zelfs een knal (verderop) bracht hem niet van zijn stuk.

We hebben hem onlangs even los gelaten op een veilig hoog omheind terrein en zijn onzekerheid zorgde ervoor dat hij liever zo dicht mogelijk bij mij in de buurt bleef, voor spelen is de tijd nog niet rijp.  Echter in de shelter hebben wij hem zien spelen en rennen op de speelweide wat voor hem bekend terrein was. Hij kan heel hard rennen! Een jachtinstinct heb ik vooralsnog niet kunnen ontdekken maar hij is nu natuurlijk nog niet compleet zichzelf…dus de tijd zal het leren. Nog een voordeel; hij plast buiten in 1 x uit…..zonder zijn poot op te tillen…hij markeert dus niet! Een echte avonturier is hij volgens mij niet, hij is altijd weer blij om veilig ‘thuis’ te zijn.

Hij houd van lekker eten, maar door zijn angst schrokt hij het naar binnen en is steeds bang dat er iemand achter hem staat. Wij zorgen dan ook dat hij rustig de tijd heeft om ongestoord te kunnen eten. Onze eigen honden eten in een andere ruimte. Baknijd kent hij niet, hij is zo lief en naïef. Spelen met de andere honden doet hij ook nog niet. Ik vind zijn aanpassingsvermogen echt grandioos! Na alles wat hij heeft meegemaakt geeft hij toch zo gauw zijn vertrouwen.

Ik hoop dat hij snel echt zijn definitieve mandje vindt want hij is echt een type dat niet van veranderingen houdt en 100% trouw is aan zijn familie. Moiro zou het best tot zijn recht komen bij een ervaren Galgo gezin, met het liefst 1 of meer zekere hond(en). Met Moiro haal je echt liefde in huis <3.

 

19-10-2017 Moiro is een lieve Galgo die nog wat onzeker is. Hij is geboren op 21 februari 2014. Moiro heeft tijd nodig om aan je te wennen maar zodra hij je kent wil hij niets liever dan je beste vriend zijn. Hij kan goed omgaan met andere honden en gaat dominante honden uit de weg. Moiro kan met katten en kinderen samen. Hij loopt netjes mee aan de lijn. Binnenkort komt Moiro naar Nederland en mag dan verblijven bij een lief opvanggezin. Moiro is positief getest op Ehrlichia.

Hij heeft een schouderhoogte van 67 cm en weegt 28,5 kg.

Hier is een filmpje van Moiro:

 

Wilt u mij een kans geven, neem dan alstublieft contact op met een van onze adoptieconsulentes.

Stichting Greyhounds In Nood Nederland kan geen enkele verantwoordelijkheid nemen voor de hondjes op onze site, welke niet door onze stichting aangeboden worden.

Let op! Bezoek aan de opvang is uitsluitend mogelijk, na telefonische afspraak met uw consulente.

M
M
M
M
M
M
M
M
M
M
M
M
M
M
M
M
M
M