Update 10 april 2012
Lacerta is nog steeds de liefste hond ter wereld en zelfs nog liever nu hij al een hele tijd niets meer heeft gesloopt. ;)) Ik geef hem 's avonds wat spulletjes om zich mee te vermaken en dat gaat prima. Hij plast helaas nog wel regelmatig in huis, maar dat lijkt ook al wat minder te worden. Ik laat hem nu ook 's nachts om half drie uit en ga proberen dat uit te bouwen. Opvallend is trouwens dat hij altijd maar 1 plas doet en vaak door zijn hurken gaat in plaats van dat hij ergens tegenaan plast.
Verder ben ik erg blij met het feit dat Lacerta tegenwoordig -mits Robbert niet aanwezig is- gezellig bij me op de bank komt liggen en dan met een grote zwarte poot laat weten dat ik vooral niet moet stoppen met aaien! Hij is duidelijk linkspotig!
De relatie met Robbert (en alle andere mannen die hij tegenkomt) is jammergenoeg nog steeds behoorlijk dramatisch. Hij pakt dan wel (alleen als hij in zijn mand ligt) lekkere hapjes van hem aan, maar verder reageert hij nog steeds behoorlijk panisch. Alleen als we uitgaan zet Lacerta zich over die angst heen, want dan komt hij naar het halletje, Robbert of geen Robbert. Zijn allergrootste hobby is namelijk uit wandelen gaan. Hij is ook nog steeds dol op kleine, rustige, liefst lichtgekleurde hondjes. Hij wil dan het liefst met hen spelen, maar meestal vinden ze hem te groot of zo, hartstikke zielig! Maar ook met grote lichtgekleurde honden gaat het steeds beter. Grote donkere honden blijven eng en ook drukke honden zijn eng. Katten hebben zijn grote belangstelling, maar ik vraag me af of dat jachtdrang is of speelsheid, want hij gaat ervoor door zijn voorpoten. Omdat we zelf geen kat meer hebben kan ik het ook niet echt testen. Kinderen vindt hij eng als ze druk zijn. Als ze rustig zijn en wat ouder, gaat dat veel beter. Hij reageert echter nooit agressief.
Lacerta raakt gelukkig inmiddels niet meer in paniek als er een fietser passeert en zelfs niet als er een brommer langskomt.
Wat wel nog steeds lastig is, is dat hij de ene keer wel langs me heen vanuit de tuin naar binnen durft te gaan en de andere keer niet. Ik kan maar niet ontdekken waarin hem het verschil zit!
Update 2 februari 2012
Lacerta is de liefste hond van de wereld. Er zit totaal geen enkel greintje kwaad in. Hij heeft veel littekens, zowel lichamelijk als geestelijk. Terwijl hij toch heel erg angstig is en blijft, zal hij nooit agressief reageren. Hij ligt vooral in zijn mand, want hij durft er nog steeds niet veel uit. Vooral 's nachts doet hij dat wel, dan gaat hij op de bank liggen, met iets te doen, een botje om te kluiven bijvoorbeeld, of hij sleept een paar knuffels van zijn mand naar de bank en andersom, echt heel schattig. Omdat hij niet voldoende echt kan rennen (hij kan absoluut niet los en fietsen vindt hij eng), verveelt hij zich waarschijnlijk en gaat dan nog wel eens iets slopen. Ook plast hij nog wel eens in huis. Hij is -zoals veel windhondjes uit Spanje - hardstikke bang voor mannen. Lacerta is -in tegenstelling tot de andere windhonden die we gehad hebben - absoluut niet lui: hoe meer en hoe langer we uitgaan hoe beter. Als we uitgaan dan komt hij ook helemaal uit zichzelf naar de gang. Hij vindt katten en eendjes heeeel interessant, zij het dan waarschijnlijk vooral om in te gaan happen. Grote honden vindt hij eng, kleintjes vindt hij wel leuk, mits ze niet te druk zijn wil hij graag met ze kennismaken.
Maar goed, Lacerta verdient een superlief baasje met liefst wat goed omheinde ruimte bij het huis.
Update 17 november 2011
Lacerta is nu twee weken bij ons. Hij is nog steeds heel erg bang en schrikt van alles en nog wat. Hij is inmiddels wel helemaal blij als ik thuis kom en staat dan bij de deur te kwispelen. Ook weet hij inmiddels waar een botje voor dient.
Helaas loopt het contact met Robbert nog steeds heel moeizaam, maar we blijven proberen en laatst heeft hij zelfs iets te eten van Robbert aangepakt.
Het is een kwestie van heel veel geduld en twee stappen vooruit een stap terug. Er is absoluut vooruitgang, maar het gaat langzaam. Het is wel echt een schat van een hond, die op termijn een superbaasje verdient.
Update 2 november 2011
Lacerta is in een opvanggezin geplaatst, dat hem gaat helpen met zijn angst en schuchterheid. Dit om hem een betere start naar zijn definitieve adoptie te geven.
Update 29 oktober 2011
Als ik aankom bij de buitenkennel, staat daar een prachtige zwarte met witte reu met de mooiste geel/oranje ogen die ik ooit gezien heb! Hij staat een paar meter achter de honden bij de deur me op te wachten. Lacerta kwispelt en laat wat vreugdeblafjes horen, maar blijft op gepaste afstand van mij. Het is alsof hij wil zeggen: ik wil heel graag, maar ik durf (nog) niet zo goed. Niks mis mee, alle goeie dingen komen langzaam! Ik sta een poosje in de buitenkennel met mijn rug naar Lacerta toe en wat gebeurt er tot mijn verbazing: heel voorzichtig voel ik iets aan mijn hand ruiken. Het is Lacerta, die kennelijk toch alle moed verzameld heeft om naar me toe te komen.
Zodra ik me beweeg wordt het toch iets te spannend voor hem en deinst hij terug. Maar meneer wil volgens mij toch heel graag contact, want voor ik het weet is hij weer aan het ruiken en zoekt hij weer mijn hand op. Als ik vervolgens hem zachtjes over zijn hoofd begin te aaien, blijft meneer staan en voel ik dat hij dit fijn vindt. Dit is het leukste moment van mijn dag! Na een tijdje wat gekroeld te hebben, kan ik hem zonder problemen aanlijnen en gaan we op stap voor een leuke wandeling. Wie, o wie heeft de tijd en het geduld om van deze hond een wereldster te maken, want stralen dat kan-ie!!! Ik ben er al warm van geworden. Nu alleen nog dat fijne plekje.
Eddy (zaterdagvrijwilliger)
Update 3 oktober 2011
Lacerta is een prachtige mooie reu. Hij is nog heel timide maar als hij eenmaal aangelijnd is, zie je hem ontspannen. Hij vindt het heel erg leuk om mee te gaan wandelen en loopt dan geweldig mooi mee. Ook een aai over zijn bol is welkom, maar hij komt nog niet zelf naar je toe.
Deze jongen ziet er zo enorm lief uit, daar zit echt geen kwaad in. Hij heeft iemand nodig die hem kan leren dat de wereld het goed met hem voorheeft en dat mensen ook lief kunnen zijn. En dan komt het helemaal goed met deze goedzak.
Dit is Lacerta, op 17 september 2011 gearriveerd in Balkbrug.
Meer informatie volgt spoedig.
Wilt u mij een kans geven, neem dan alstublieft contact op met een van onze adoptieconsulentes.
Stichting Greyhounds In Nood Nederland kan geen enkele verantwoordelijkheid nemen voor de hondjes op onze site, welke niet door onze stichting aangeboden worden.
Let op! Bezoek aan de opvang is uitsluitend mogelijk, na telefonische afspraak met uw consulente.