Centina

Laatste update 20 maart 2018 15:19

20-03-2018 Centina zit al weer 4 maanden in haar opvanggezin en we hebben gevraagd om een verhaal hoe het met Centina is vergaan van aankomst tot nu.

" In januari 2017 heb ik Centina voor het eerst ontmoet in de overvolle shelter van FBM. Ze deed erg haar best om niet op te vallen en dat lukte haar aardig goed.

Pas in oktober (2 bezoeken later) kreeg ik haar echt in mijn vizier en ontdekte ik dat ik haar in januari al op de foto had gezet! Als een zielig hoopje heeft ze dus zo'n 11 maanden zitten trillen.

Haar vele littekens en angst voor mensen en aanrakingen maken duidelijk hoe zwaar haar leven moet zijn geweest. Genegenheid of compassie heeft zij nooit gekend. Aanrakingen associeerde zij met pijn en ongemak, toch liet zij alles toe.

Verstijfd van angst zodra er maar iemand in de buurt kwam.

In november 2017, kwam zij bij ons in de opvang. Inmiddels is ze nu dus ruim 4 maandjes bij ons en zo veranderde Centina van zielig ‘hoopje’ naar happy “Hopi”. Dit is haar roepnaam bij ons en daar luistert ze goed naar.

Hier in de roedel ligt ze goed; ze past zich prima aan. Ze speelt graag met de heren en laat zich niet door ons heksje Zoë op haar kop zitten. In ons gezin is ze 100% op haar gemak, ze komt lekker bij ons knuffelen, speelt met ons, vraagt aandacht door heel lief een pootje te geven.

Buiten loopt ze keurig aan de riem, en toont  geen interesse in andere honden. Ze heeft wel degelijk een jachtinstinct, katten (buiten), vogeltjes en alles wat beweegt trekken haar aandacht en daar wil ze achteraan. Maar ik vermoed dat ze binnenshuis wel samen met katten kan.

Mensen op straat zijn voor haar nog steeds eng en onbetrouwbaar, die ontwijkt ze dan ook het liefst door zich achter ons te verstoppen.  Samen joggen vind ze leuk en lekker rennen op losloopveldje ook, ze is erg speels nog.

Voor fietsen/fietsers/brommers is ze panisch (ook geparkeerde fietsen)!

Zodra er visite komt kruipt ze ook nog steeds in haar schulpje en wenst ze weer onzichtbaar te zijn. Daarin moet haar vertrouwen echt nog groeien. Dit soort angstige opvanghondjes maken het afstaan erg moeilijk.

Maar de band die ze nu met ons heeft, zal ze ook met haar nieuwe adoptanten krijgen. Het idee dat ze straks in een liefdevol thuis haar nieuwe mand vind, en wij daardoor weer een nieuw zieltje zoals haar op kunnen vangen, maken het voor ons mogelijk om haar af te staan. Want geloof me, ze is werkelijk een droomhondje; lief, zachtaardig, meegaand, gaat confrontaties uit de weg, grappig, zindelijk, rustig en toch ook speels, blaft zelden, kan paar uurtjes alleen (in roedel) zijn, kan in bench maar hoeft niet, kan tegen auto rijden.

Mijn wens voor haar is een gezin dat geduld en ervaring heeft met gekwetste zieltjes. Die haar het vertrouwen in de mensheid weer terug weet te geven.

Veel liefde, lekker eten (is ze gek op!) en een warme mand/bank. Wie oh wie?........Je krijgt er zoveel voor terug!

 

06-01-2018 Van het opvanggezin van Centina:

"Centina is inmiddels ruim 6 weekjes bij ons in de opvang. Van zielig ‘hoopje’ naar happy “Hopi”. Zo noemen we haar meestal en daar luistert ze al goed naar. Ze gaat echt met sprongetjes vooruit....bij ons althans, voor vreemde mensen is ze nog steeds erg bang. Sinds kort kunnen wij haar aaien en geniet ze van de aanrakingen die ze eerst zo vreesde, dit is heel mooi om te ervaren.

Ze snuffelt graag haar info op…..en dan stiekem haar neusje tegen je aan, zo van,…”je mag me aaien hoor”, dit ervaren wij als een prachtige beloning! Ze heeft heel wat in te halen wat liefde en aandacht betreft en voor het eerst in haar leven beleeft ze de zachtaardige kant van de mens, ze begint beetje bij beetje haar vertrouwen te geven. Ze durft nu wat rond te lopen in huis en durft ook (weliswaar heel bescheiden) een plekje op de bank te veroveren.

Ze speelt met onze Bodhi (liggend op de bank of lekker een beetje rennen in de tuin) en ze kijkt liggend tussen ons in tv, een natuurfilm kijken vind ze geweldig! Zodra ze iets weg ziet rennen, springt ze op en rent naar de tv, om vervolgens verbaasd achter de tv te zoeken waar ‘haar’ prooi gebleven is. Heel grappig!

Zodra haar angsten wegsmelten, voorspel ik dat er een schattig, vrolijk, speels, fijn Galgo-meisje tevoorschijn komt, waar je heerlijk mee kunt wandelen, joggen, fietsen, rennen, spelen. Ze is nieuwsgierig, heeft wel degelijk een jachtinstinct, vogeltjes en alles wat beweegt trekken haar aandacht.

Op straat is ze nog wel bang voor mensen, met name als ze achter haar lopen. Aan de lijn loopt ze keurig netjes mee, maar als ze een potentiële ‘prooi’ ziet dan staat ze in de startblokken, begint soms zachtjes te ‘gillen’ en staat soms ineens als een mens op 2 achterpootjes naast je. Ze trekt gelukkig niet hard aan de lijn. Ze is gemakkelijk in een roedel te houden, is meegaand en gaat confrontaties uit de weg. Heel gemakkelijk in huis, en mits je direct na het opstaan met haar naar buiten gaat is ze helemaal zindelijk .

Een heel zachtaardig en lief meisje, dat gewoon lief gevonden wil worden, en eindelijk wil  gaan genieten van een goed leven! Ze heeft het zo verdiend!"

Hier is een filmpje van Centina:

 

 

27-11-2017 Wie wil er nu niet weten hoe het gaat met Centina

" Na 2 weken bij ons in de opvang kan ik dit over haar vertellen;

Als een zielig hoopje heeft ze zo'n 11 maanden zitten trillen in de shelter. Haar vele littekens en angst voor mensen en aanrakingen maken duidelijk hoe zwaar haar leven moet zijn geweest. Genegenheid of compassie heeft zij nooit gekend. Aanrakingen associeerde zij met pijn en ongemak, toch laat zij alles toe, ze ‘bevriest’ als het ware van angst. De eerste anderhalve week bleef zij het liefst veilig in haar mandje achter de eethoek, vanaf daar kan zij de boel observeren en werd zij niet gehinderd door ons. We hebben haar eerst laten bekomen en na een week zijn wij begonnen met het opbouwen van positieve aanrakingen. Iedere dag laten wij haar stapje voor stapje wennen aan fysiek contact (zachte aaitjes/massage zonder oogcontact, niet te lang). Dit begint vruchten af te werpen, ze trilt en verstijft nu niet meer en haar angstige blik is verdwenen. Je merkt dat ze het nog steeds een beetje spannend vind maar ze went onvoorstelbaar snel! Voor de rest laten we haar lekker met rust, ze mag zich op haar eigen tempo ontwikkelen.

Ze is heel dapper want zodra ze merkt dat we naar buiten gaan komt ze vanaf dag 1, ondanks haar angst, toch vanzelf uit haar veilige hoekje…trillend en wel laat ze zich haar tuigje/jasje/ riemen omdoen. Ze is niet perse banger voor mannen dan voor vrouwen. Het scheelt denk ik ook dat Jos vanaf dag 1 bij haar betrokken is en dat hij degene is die haar aankleed (tuigje en jasje) en aan de riem houdt. Buiten doet ze het onvoorstelbaar goed! Wij wonen midden in een woonwijk en zo'n 3 à 4 x keer per dag laten wij haar uit. Ze loopt keurig mee aan de lijn, doet keurig haar plasje en poepje op het daarvoor bestemde grasveld. Ze is buiten niet super angstig te noemen, zelfs een paar knallen (in de verte) brachten haar niet van haar stuk. Het enige wat ze niet fijn vind is als er mensen achter haar lopen.

We hebben haar 1 keer op een veilig omheind terrein los gelaten en dat vond ze een beetje eng… ze koos ervoor om liever dicht bij een van ons te blijven. In de shelter echter vond ze het heerlijk om vrij te rennen op de speelweide, dus eenmaal vertrouwd zal ze heerlijk kunnen genieten van een lekkere renpartij. Ik denk wel dat er een jachtinstinct aanwezig is (knikoortjes als ze wat ziet of hoort) maar vooralsnog reageert ze niet als onze Bodhi tekeer gaat bij het zien van een kat op straat. Blaffen heb ik haar ook nog niet horen doen.

Sinds een paar dagen heeft ze het lef om uit haar veilige plekje te komen en het huis te gaan verkennen, ook sprong ze voor het eerst op de bank, ging even liggen en rondkijken. Ze is bezig haar grenzen te verleggen, haar vertrouwen groeit met de dag.

Eten doet ze goed, geen baknijd, als de andere honden hun lange neus in haar bak willen steken laat ze dat gewoon toe. Ze is erg vriendelijk en zachtaardig naar de andere honden toe. Die voelen ook dat zij nog niet echt toe is aan contact en laten haar ook met rust. Net als haar ‘pleegbroer’ Moiro is zij echt liever dan lief, onvoorstelbaar wat een makkelijk en lief meisje dit is ondanks haar rugzakje.

Het is moeilijk om niet van haar te houden. Eenmaal haar angst overwonnen, voorspel ik een super gezellig, lief, sportief meisje dat graag mee gaat. Een sportieve baas zou geweldig zijn…lange wandelingen, mee gaan joggen vindt ze geweldig. Ze doet het al ontzettend goed in zo'n korte tijd"

 

31-07-2017 Hier is een nieuw filmpje van Centina:

 

 

24-06-2017 Centina (geboren 20-05-2015) is een lieve, verlegen en rustige Galga die sinds januari in het asiel zit. In het begin was ze nog best angstig en behoorlijk verlegen maar ze heeft de laatste maanden laten zien dat ze zich kan aanpassen. 

Ze is recent even in het hondenhotel geplaatst, weg uit haar bekende groep, en elke dag door dezelfde mensen naar de renweiden gebracht. Dat heeft haar goed gedaan.

Centina is nog steeds een verlegen hondje maar als ze de tijd en ruimte krijgt zal ze minder voorzichtig worden. Helaas is het in een groot en druk asiel als FBM niet mogelijk om alle angstige hondjes de extra aandacht te geven die ze verdienen. Het zou ontzettend goed voor Centina zijn om een eigen vertrouwde mand te krijgen. 

Centina is een meisje dat je rustig moet benaderen en als ze eenmaal vertrouwen in je heeft is ze een schat van een hond. Centina kan overigens met katten samen.

Medisch: negatief getest op Mediterrane ziekten. Centina heeft een schouderhoogte van 60 cm.

Hier is een filmpje van Centina:

Wilt u mij een kans geven, neem dan alstublieft contact op met een van onze adoptieconsulentes.

Stichting Greyhounds In Nood Nederland kan geen enkele verantwoordelijkheid nemen voor de hondjes op onze site, welke niet door onze stichting aangeboden worden.

Let op! Bezoek aan de opvang is uitsluitend mogelijk, na telefonische afspraak met uw consulente.

M
M
M
M
M
M
M
M
M
M
M
M
M
M
M
M
M