Mijn Gouden Mandje - Renzo

17 augustus 2019 09:34

Vraagt u zich wel eens af hoe het nou gaat met de hondjes die geadopteerd zijn? In onze rubriek "Mijn Gouden Mandje" ziet u hoe het met de GINN hondjes gaat. Wilt u ook vertellen hoe het met uw pas geadopteerde lieve langneus gaat? Stuur dan uw verhaal (foto's zeer welkom!) onder vermelding van "Mijn Gouden Mandje" naar: info@greyhoundsinnood.nl. We plaatsen ze dan in volgorde van binnenkomst, zodra er ruimte is op de site.

Vandaag: Renzo

Na drie jaar Nederland

Mijn wat klein uitgevallen galgo Renzo kwam juni 2016 bij mij in huis wonen. Na eerst een greyhound, daarna een kruising whippet, wilde ik wéér een 2e handsje een goed thuis geven. Dat werd na zoeken op sites de bruine galgo uit Spanje m.b.v. Greyhounds in nood Nederland. Wat was hij bang en schichtig. Alle geluiden in en buiten huis waren vreemd en beangstigend. Wandelen buiten moest met grote zorgvuldigheid en oplettendheid. Onbekende mensen, “enge mannen”, fietsers, auto’s, een deksel van de afvalbak die dicht ging, bij alles moest ik alert reageren, anders sprong hij alle kanten op. Het vergde van mij veel geduld, aanmoediging, maar ook zelfverzekerdheid, want hij voelde vaak mijn angst als we buiten of in het bos liepen. Omgaan met soortgenoten had hij niet geleerd en ik moest leren dat zijn gegrom niet bozig was, maar dat hij ‘te dichtbij’ echt eng vond, ook van vreemden. En niet iedereen snapte dat, dus moest ik vaak vooraf tekst en uitleg geven zodat men niet bovenop hem dook om hem over de kop te aaien. Maar: we leerden beiden, stap voor stap, geduld en liefde van beide zijden. 

Nu zijn we drie jaar verder en het gaat goed met Renzo. Bekenden die vaker over de vloer komen zijn al vertrouwd voor hem en kunnen hem op een rustige wijze knuffelen. Mannen in en buitenshuis blijft lastig, hij is dan op zijn hoede en trekt zich terug. Soms gaat hij al uit zichzelf (nou ja, als ik zeg dat de andere hond een lief hondje is) op de vreemde hond af. Echt spelen zoals Hollandse honden doen heeft hij niet geleerd, zal dat niet uitlokken.

We wandelen veel, dat is voor ons beiden goed. (Na 3 dagen intensief wandelen op vakantie lag hij uitgevloerd in het gras, zie foto) Mijn katten worden gedoogd, soms daagt hij ze even uit, maar daar blijft het gelukkig bij. In het bos gaat de muizenjacht voor, of eindeloos blijven snuffelen. Dat vind ik nog wel eens lastig.

Het is een heerlijke hond, lief, betrouwbaar en met een hoog knuffelgehalte. Hij wordt geen allemansvriend, houdt niet van aaien over de kop, in een drukke omgeving wandelen is een straf voor hem (en voor mij inspannend om hem erbij te houden), maar oh, zo’n geweldig maatje voor mij.

Met een blijde groet van Heleen

 

Reageer!

GINN behoudt zich het recht voor om ongepaste reacties aan te passen of te verwijderen. Anonieme reacties worden niet geplaatst.

Ongeveer één maand geleden geplaatst door Elsbeth

Wat fijn om te lezen dat Renzo een liefdevol thuis heeft gevonden met een geduldig baasje dat hem accepteert met al zijn fijne en minder fijne dingen. Waar hij er mag zijn ook al is het niet altijd makkelijk. Een baasje dat begrijpt dat je aan vertrouwen moet werken om een goede band te krijgen. Zo zie je maar dat doorzetten met een bange, schichtige hond zeer waardevol kan zijn. Top! Ik hoop dat jullie nog lang van elkaar mogen genieten.