Mijn Gouden Mandje - Reina

01 juni 2019 10:45

Hier ben ik weer. Op 17 maart was het precies een jaar geleden dat ik door mijn vrouwtje en haar man uit Balkbrug ben opgehaald. Het was,  zoals ik toen vertelde, heel erg koud.

Vandaag is het een stuk beter wat het weer betreft. Ik heb net heerlijk liggen slapen, want ik was een beetje moe. Mijn broer Pedro en ik zijn naar de grote hondenspeeltuin in Vlaardingen geweest. Daar kun je heerlijk rennen en spelen met andere honden. Als het weer niet al te slecht is gaan we daar eigenlijk elke zondag met ons baasje heen. Mijn vrouwtje heeft meestal iets anders. Af en toe gaat ze mee. Vandaag was ze helaas ziek en kon niet met ons mee. Ik heb van de week goed voor haar gezorgd. Bij haar in de buurt gebleven en haar kusjes gegeven en lekker tegen haar aan gelegen. Maar ze is nog niet beter.

Pedro en ik zijn alweer 7 maanden bij elkaar. Hij is een grote knuffelbeer en beschermend naar mij en ons gezin.

Afgelopen jaar heb ik het prachtig gehad. Behalve afgelopen zomer. Ik werd heel erg ziek. Mijn familie was erg bezorgd. Ik ben in het weekend naar een dierenarts geweest die ik niet kende en ik kreeg een prik en tabletten. Na het weekend ging het nog niet echt goed en ben ik naar ons eigen DA gebracht. Daar hebben ze mijn bloed geprikt en mij goed onderzocht. Gelukkig zakte mijn koorts af en begon ik me weer iets beter te voelen. Eten ging met kleine beetjes. Mijn gezin kreeg te horen dat ik toch leismania in mijn bloed had. Gelukkig is het nog niet uitgebroken. Dus ik kreeg nieuwe medicijnen en knapte zo op dat ik na twee weken weer naar de hondenspeeltuin kon.

Mijn familie gaat mij voortaan één keer in het jaar laten prikken voor die ziekte. Ze zeggen dat ze er dan vroeg bij zijn als ik wel ziek word. Maar hé…. ik ben helemaal happy. Met mij gaat het goed en ik heb nu een grote broer met wie ik elke zondag kan rennen in de speeltuin.

We gaan straks in juni ook naar het Podenco theekransje in Beilen. Daar is het ook hartstikke leuk. We zitten alleen wel een beetje langer in de auto, maar daarna kunnen we naar hartenlust rennen en spelen met andere Podenco’s.

Wij worden heerlijk verwend in ons gezin en ik vind het grappig als ze soms zo om ons moeten lachen dat ze van de bank afrollen. Het ziet er dan een beetje raar uit.

Bij deze wil ik de lieve mensen van GINN bedanken dat ze mij bij dit gezin hebben gebracht.

Ik hoor van mijn vrouwtje dat er gelukkig nog meer soortgenoten een gouden mandje hebben gekregen. Als ons gezin een huis had met een grote tuin, dan had ik waarschijnlijk een nog groter gezin gehad… maar dat hebben we helaas niet zegt mijn vrouwtje. Ik hoor haar altijd aah en ooh etc roepen als ze op jullie site zit te kijken en anders roept ons baasje haar om haar weer een lieve hondenkoppie te laten zien. Daarna zuchten ze allebei en zeggen dan: helaas…..

Rest mij nog jullie een dikke knuffel te geven en te bedanken voor de tijd dat ik nog bij jullie was.

Lieve groeten aan iedereen van GINN,

Reina xxx

 

 

Reageer!

GINN behoudt zich het recht voor om ongepaste reacties aan te passen of te verwijderen. Anonieme reacties worden niet geplaatst.

3 maanden geleden geplaatst door Carin

Lieve Reina,
wat heb jij het toch getroffen met je lieve gezin. Mensen die helemaal verliefd op je zijn en een grote broer als maatje, lekker wandelen, rennen en spelen, bankhangen, lekker eten en knuffelen. Wat heerlijk en zo verdiend.
Niet zo leuk om te lezen dat je leish hebt, maar het is gelukkig snel ontdekt en heb je medicatie.
Dikke knuffel voor allemaal.

Gr. Carin