Het verhaal van Cerezo

03 april 2019 09:13

Sinds geruime tijd is Cerezo klaar voor adoptie. Maar hij heeft een paar bijzondere (en best ongebruikelijke) wensen voor zijn adoptanten. Hij kan namelijk niet met andere honden of wat voor dieren dan ook, hij kan alleen met mensen. Zijn trauma is zodanig dat hij NOOIT mee zal kunnen naar een hondenweide of iets dergelijks, sterker nog, een tuin is hem al helemaal genoeg. Hij kan wel mee op een wandeling, maar het hoeft totaal niet voor hem.

Charlotte del Rio heeft een zeer uitgebreide beschrijving gemaakt van zijn geschiedenis en zijn ontwikkeling. Er is ergens iemand die Cerezo kan geven wat hij nodig heeft. Wij hopen zijn nieuwe familie op deze manier te vinden.

Het verhaal van Cerezo, door Charlotte del Rio

Kon ik je "forever" maar vinden, Cerezo. Maar ik weet het niet meer. Misschien is dit jouw plek voor altijd. Misschien kan het helpen als ik vertel over waar je vandaan kwam. Ik heb vandaag de hoop verloren, maar Neizan herinnerde mij er aan dat we de hoop nooit mogen verliezen. Daarom zal ik vertellen hoe het zit, wie jij bent en hoeveel jij meegemaakt hebt en hoe je gegroeid bent. Maar ook wat je nodig hebt. Misschien dat er dan op de een of andere manier een oplossing komt.

Ik herinner me die dag. Dioni werd door een galguero gevraagd om River op te nemen en nog een galgo. Hiervoor moest hij 3 uur rijden naar een galguero waar we al eerder honden van hebben gehad. Toen hij daar aankwam kon Dioni alleen River krijgen, de andere (die wij later Cerezo zouden noemen) kreeg hij niet. Hij moest maar een andere nemen. Dioni kende dit spelletje al, bleef staan en antwoordde: "Ik ben gekomen voor die 2. Je zei 2. Deze 2. Geef me nou niet opeens een andere... terwijl je deze met iemand ruilt. Het verhaal van de galguero was dat zijn vrouw familie had en die gaat voor en moet worden geëerd en Cerezo moest aan haar oom worden gegeven. Iets met deze belachelijke regels. Dioni bleef staan en de galguero zei hem dat hij Cerezo niet aan de oom wilde geven maar dat hij geen andere keuze had. Dus Dioni reed naar huis met River en een andere galgo.

De tijd verstrijkt, en op oudejaarsavond 2 jaar geleden wordt Dioni gebeld door de oom. Hij had een galga voor hem die niet meer kon lopen. Ze was in volle vaart tegen een boom gelopen (een pijnboom zei hij, terwijl er in dat gebied alleen olijfbomen zijn, een duidelijke leugen).

Samen vertrekken Dioni en ik om deze galga op te halen en aangekomen in de spookstad waar deze galguero woont, veranderde zijn verhaal. Van de boom was geen sprake meer, de jonge galga (die wij later Zina hebben genoemd) had een rare sprong gemaakt en daarna kon ze niet meer lopen.

Plots verschijnt een andere galga (Atarah), met gele poten. Neem haar ook maar mee, riep de galguero.

Ik heb slechte plekken gezien, maar hier kreeg ik koude rillingen. Het rook er naar whisky en ik voelde me ongemakkelijk. Maar ik moest het spel spelen en vroeg: "Oh heb je meer galgo's?" Terwijl het jochie dat bij hem is, ze uit hun hok laat zie ik Galina... en dan Cerezo, zo bang dat het lijkt of hij onder stroom staat. Hij rent naar de achterkant van het hok en ik zeg: Hoe zit het met hem? Ik kan hem mee naar huis nemen… Oh nee, zei de galguero, als ik klaar ben met fokken met hem, is hij de jouwe. En deze en deze en deze, gaat hij verder met vertellen. Ik word er misselijk van, zoveel minachting.

Als we naar huis rijden, vertelt Dioni me dat dit de galgo is die toen bij River was en die hij toen ook al niet mee kreeg omdat die galguero hem aan de oom van zijn vrouw moest geven. De man noemde River de duivel. Ik keek naar de man, en zag de duivel in eigen persoon. 

We haastten ons terug met Zina, die haar achterpoten achter zich aansleepte, niet in staat om te staan. Maar op de foto's waren geen fracturen te zien, dus ik begon met therapie. En dat heeft gewerkt. Zina is incontinent, ze is pas 2 maar ze rent en speelt en geniet van het leven.

Toen Cerezo uiteindelijk helemaal kapot was, toen alles wat hij was vernietigd was, werden wij weer geroepen. We mochten hem eindelijk komen halen. Dioni ging er onmiddellijk naar toe. Er waren klachten ingediend over de toestand waarin deze man Cerezo en anderen honden hield, maar zonder resultaat. Hetzelfde verhaal, elke keer maar weer.

Cerezo arriveert op de finca. Boos, gestresst, onaantastbaar. Bevend als een rietje... en zo woest dat er geen woorden voor bestaan. We hebben er 2 jaar over gedaan om Cerezo te socialiseren met de hondjes in zijn huisje en dat kan hij aan. Maar met een andere hond kan dat niet. Cerezo heeft een enorme ontwikkeling doorgemaakt, maar zijn verleden zal hij altijd met zich meedragen.

En dan nu de MAAR

Deze jongen is enorm mensengericht. Wil gewoon bij je zijn. Maar... geen andere honden. GEEN hondenparken. Hij zou hartstikke blij zijn met een baasje en een tuin, je hoeft niet eens met hem te gaan wandelen, alleen die tuin is al genoeg. Ik voel soms dat ze hem hebben geruïneerd, maar hij heeft het overleefd. Het kostte ons een jaar om Cerezo te kunnen krijgen en dat jaar leefde hij in een hel. Cerezo heeft vrede nodig en rust, iemand die gewoon begrijpt dat hij zelfs geen wandelingen nodig heeft. Hij kan wel mee wandelen, maar het is voor hem niet echt noodzakelijk. Gewoon een tuinleven, zonder katten, zonder andere honden. Cerezo als enige hond.

Ik weet niet meer of mijn belofte iets waard is. Het is waar dat zoveel mensen die adopteren beloven jouw raad op te volgen, maar later toch doen wat ze zelf willen en denken dat dat goed is. Wanneer je adopteert, krijg je hopelijk een hond van iemand die deze hond kent. Luister dan naar het advies. Wacht niet op incidenten en ellende en tranen. Dit zijn de feiten. Cerezo heeft zoveel werk verzet om te komen waar hij is... Naar mensen toe is hij enorm sociaal, maar naar andere honden en katten kan hij in een woedende bittere ziel veranderen, die in staat is om ze iets heel ergs aan te doen.

Zou het mogelijk zijn om voor Cerezo die plek te vinden? Ik weet het niet. Ik weet alleen dat hij de poorten van de hel en woede heeft gepasseerd. Hij slaapt, wetende dat het nooit zijn schuld is geweest.

 

Reageer!

GINN behoudt zich het recht voor om ongepaste reacties aan te passen of te verwijderen. Anonieme reacties worden niet geplaatst.

8 maanden geleden geplaatst door ineke

Deze kanjer verdient echt een super thuis, waar hij vooral zichzelf mag zijn en niks hoeft. Alleen nog maar heel veel liefde te ontvangen van zijn baasjes, lieve Cerezo ik hoop dat je nog heel veel mooie jaren zult krijgen met een super thuis.

alle liefs voor jou xxx

8 maanden geleden geplaatst door Ria Hendriks-Geerkens

Lieve Cerezo,

De duivel zit alleen maar in de soort Homo Sapiens, geen enkel ander wezen kan zulk afschuwelijk gruwelijk wangedrag bedenken, laten zien en ten uitvoer brengen als de mens!
Als je de hel hebt gezien en er in hebt geleefd dan laat dat hele diepe sporen na. Daar is geen genezing voor. Hoe kun je dan in godsnaam nog enigszins functioneren, vraag ik me af?
Dan ga je ‘vreemd’ gedrag vertonen en het is dan ook niet vreemd bij zo een getraumatiseerd hondje dat met zulke toestanden en veranderingen in zijn leventje te maken krijgt. Hij moet maar afwachten wat het leven hem nu maar weer gaat brengen.
Ga er maar aan staan! De zoveelste verandering van woonomgeving met weer vreemde mensen en hun honden om zich heen. Ik verbaas me en sta er telkens weer versteld van over hoe dapper en flexibel zo een arm dier toch is, omdat ze het telkens opnieuw moeten kunnen opbrengen om weer die band aan te gaan en ons toe te staan hun vertrouwen te winnen.
Heel speciaal en bijzonder is dat! De meesten van ons zouden allang levenslang op een psychiatrische afdeling belandt zijn!!
Soms helpt het niet om getraumatiseerde hondjes voorzichtig aan situaties te laten wennen of in hele kleine stapjes hun angsten op te zoeken. Dus moeten we ze een wereld bieden waarin ze vanuit een veilige en vertrouwde omgeving alle ruimte krijgen die ze nodig hebben en waar hun angsten alleen van een afstand zichtbaar zijn. Door veel geduld en liefde zal Cerezo met hele kleine stapjes voorwaarts en zeker ook weer met een stapje terug gaan ontdekken dat zijn wereld ook de moeite waard en prachtig kan zijn! Geduld en liefde is het medicijn!

Ik hoop met heel mijn hart dat een ervaren geduldig liefdevol mooi mens zich over Cerezo gaat ontfermen, hem neemt zoals hij is en hem nooit meer zal laten gaan! Hij of zij zal beloond gaan worden met de grootste onvoorwaardelijke liefde die er maar bestaat!

Ria Hendriks-Geerkens